قدرتمندانه بنویس و با اقتدار زندگی ات را پیش بران . چه کسی گفته تن بر ضعف دادن ، توانایی تو در زندگیست؟ قدرت تو آن است که قوی باشی ، قوی بودن یعنی برای زیستن تلاش کردن و به رغم ناله ها و شکوه هایی که درون تو سر به فلک کشیده اند ، ادامه بدهی . تو همراهی دستانی را داری که جهان را آفرید و به هستی جان بخشید . تو با توان خدا، می توانی بیافرینی و خلق کنی. انتخاب یا توست . همیشه انتخاب با توست . با خدا زندگی ات را پیش ببری و همراه او باشی ..

نوشتن به من مجالی میدهد برای کشف دروازه هایی که پیش روی من گسترده شده است .

خب ، دیگر ترسیدن بس است.

من از ترسیدن خسته شده ام. از ایستادن الکی و دل به ناشناخته نزدن.

اندیشه ام ، مرا به وادی ترس های وحشتناک و اگرهای بیهوده کشانده. اما قدرت من در اندیشه های جدید است . و همراهی خدا با من .

من همراهی خدا را دارم.

سلام .

چه میچرخد در این ذهن ، درین خانه ی خیال من ، درین منزل ، درین جانانه ی دل؟ در پی چه میگردد؟ من با تو سخن میگویم .با تو که هستی من در جام دلی..به تو فکر کردن، اندیشیدن ، همه لحظه در تب دیدار تو بودن ، شور می طلبد، شوق می طلبد /

خوب میدانم ، تو هستی در کنارم. تو هستی کنارم؟ باورم چه می گوید ؟ شاید زنجیر این خیال شده ام .باورت دارم یا نه ؟ نکند دم زده ام؟ بسیار ولی بیهوده دم زده ام . باورت دارم؟

و من میروم .

داستان تمام این عصبانیت های من ، ختم شد به ترک خانه .

راهی نبود. انتهای دختر بودن، همیشه ازدواج نیست . من ازدواج نکردم . درسته . نه دلیلی بر ضعف منه نه دلیلی بر بدی من . من تصمیم رو گرفتم . و برای شروع زندگی بعدی، قدم به کشوری دیگر میزارم . قدم به محیطی دیگر . تا از شما دور بشم .. فاصله برای من ضرورتی هست اجتناب ناپذیر.